ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿಯುವುದು ಸರ್ವತ್ರ ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ, ಯಾವರ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನಾವು ಪಾಠ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ? ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಕ್ಷಣವೇ ತೊಗಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನಾವು ತಕ್ಷಣ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಾವು ನಗುವ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಯುವುದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದು ಮಹತ್ವ.
ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ತಪ್ಪುಗಳ ವಿಷಯ ಬಂದರೆ, ಕೆಲವು ವೇಳೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದ ಪರಿಣಾಮ ತಕ್ಷಣವೇ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬಹುದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ. ಆದರೂ, ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿ ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸುವುದು ವಿವೇಕಿಯ ಲಕ್ಷಣ.
ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯನ್ನೂ ಪಾಠವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಡದ ಎತ್ತಿಗೆ ಹೊಡೆದಾಗ ಬಲದ ಎತ್ತಿಗೂ ಪರಿಣಾಮ ತಲುಪಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನವೇ ಓಟದ ಹಾದಿಯಂತೆ ಇದೆ. ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದೆ, ಓಡುವಾಗಲೇ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಓಡುವವನು ಕಲ್ಲಿಗೆ ತಗುಲಿ ಎಡವಿದಾಗಲೇ ನಾವು ಪಾಠ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಲ್ಲು ತಗುಲಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ತಕ್ಷಣ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕು. ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಗರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ನಾವು ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಊಹಿಸಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಗುರಿ ಮುಟ್ಟಲು ಏಕಾಗ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪಕ್ಕದವರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪಾಠವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಅದು ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿಡುವ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಭವ ನಮ್ಮದೇ ಆಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ; ಸೋಲಿನಿಂದ ದೂರ ಇರಲು ಬೇರೆಯವರ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿಯುವುದು ಯುಕ್ತ ಮಾರ್ಗ.
